به گزارش خبرنگار مهر، در سومین دیدار هفته دوم لیگ ملتهای والیبال، تیم ملی والیبال ایران در شرایطی مغلوب ژاپن شد که بازی پرفراز و نشیبی داشت. ملیپوشان والیبال در ست اول و دوم عملکرد بسیار ضعیفی داشتند اما از ست سوم به بعد با تغییر تاکتیک توسط سرمربی تیم، شرایط به نفع والیبال ایران پیش رفت و آنها کامبک فوقالعادهای به این مسابقه داشتند.
در دیداری نزدیک و نفسگیر، تیم ملی والیبال ایران مقابل ژاپن با نتیجه ۳ بر ۲ شکست خورد، اما آنچه بیش از نتیجه نهایی به چشم آمد، تغییرات مهمی بود که روبرتو پیاتزا در جریان بازی ایجاد کرد و باعث شد ایران بعد از دو ست ابتدایی به بازی برگردد.
ایران در ستهای اول و دوم با مشکل در هماهنگی حمله و دریافت روبهرو بود و ژاپن با سرویسهای هدفمند، جریان بازی را تحت کنترل گرفته بود. همین فشار باعث شد دست تیم ایران در حمله باز نباشد و امتیازگیری بیشتر از حد انتظار سخت شود.
پیاتزا برای تغییر شرایط، از ست سوم تصمیم مهمی گرفت. او محسن دلاوری، قطر پاسور تیم را از زمین بیرون آورد و به جای او مبین نصری را وارد کرد تا ترکیب تیم تغییر کند و ایران با سه دریافتکننده در زمین ادامه دهد. این تغییر باعث شد ساختار تیم متعادلتر شود و فشار روی دریافت اول کمتر شود.
با این تغییر، ایران در ادامه بازی منظمتر شد و توانست اشتباهاتش را کاهش دهد. تنوع در حمله بیشتر شد و تیم از حالت قابل پیشبینی خارج شد. همین موضوع باعث شد ایران دو ست بعدی را بهتر بازی کند و نتیجه را به تساوی ۲–۲ برساند. با این حال در ست پنجم، تجربه و دقت بالای بازیکنان ژاپن در لحظات حساس، بهخصوص در امتیازهای پایانی، باعث شد میزبان از فرصتها بهتر استفاده کند و بازی را از آن خود کند.
با وجود شکست، این بازی برای کادر فنی ایران یک نکته مهم داشت: سیستم سه دریافتکننده میتواند به عنوان یک گزینه جدی در شرایط فشار بالا مورد استفاده قرار بگیرد. مدلی که در سطح اول والیبال دنیا نیز توسط تیمهایی مانند اسلوونی و آمریکا بهکار گرفته میشود و در مواقعی که تیم در دریافت و ثبات دفاعی دچار مشکل است، میتواند تعادل تاکتیکی را برگرداند.
اگرچه نتیجه نهایی به سود ژاپن ثبت شد، اما تغییرات پیاتزا در جریان مسابقه نشان داد ایران ظرفیت بازگشتهای تاکتیکی جدی را دارد؛ ظرفیتی که اگر در طول مسابقه با ثبات بیشتری همراه شود، میتواند در رقابتهای مهم پیشرو به یک برگ برنده تبدیل شود.
