به گزارش پایگاه خبری انرژی ورزشی، سمیه قدیری، در سال های اخیر در فوتبال دنیا بهره گیری از ضربات ایستگاهی به یکی از اصلی ترین حربه های برای گلزنی تبدیل شده است؛ مساله ای که در حال حاضر به نوعی شکل و شمایل علمی را به خود گرفته است.
نمونه بارز این موضوع را می توان در باشگاهی مانند آرسنال انگلیس به طور کامل دید. جالب است بدانید در باشگاهی مانند آرسنال در تمرینات خود مربی اختصاصی برای ضربات ایستگاهی اعم از کرنر، اوت و …. در اختیار دارند که به صورت ویژه برای این تیم تمرینات خاصی را تدارک می بینند که نتیجه آن، منجر به این مساله شده که پس از حضور آرتتا به عنوان سرمربی این تیم، هیچ تیمی در اروپا به اندازه آرسنال روی ضربات ایستگاهی به گل نرسیده است!
این موضوع در حالی در تیمی مانند آرسنال رخ داده است که در ایران توجه خاصی روی بهره گیری از ضربات ایستگاهی نمی شود و معمولا تیم های مختلف نمی توانند از این حربه مهم بهره کاملی را برای رسیدن به گل داشته باشند.
اگر چه در سال های اخیر بهره گیری از موضوعی مانند پرتاب های بلند اوت در خیلی از تیم های لیگ برتری مرسوم شده است ولی این موضوع به صورت غیر علمی پی گیری می شود و برخی از بازیکنان با استفاده از پشتک زدن و حرکات نمایشی این حربه را به صورت غیر اصولی پی گیری می کنند که در این بین حتی احتمال ایجاد آسیب دیدگی های جبران ناپذیر از ناحیه گردن، نخاع و…. وجود دارد.
در حالی که در فوتبال روز دنیا بهره مندی از ضربات ایستگاهی تقریبا به حربه ای اصلی و مهم در امر گلزنی شده است در فوتبال ما به خصوص در تیم های بزرگ از آن بهره چندانی نمی برند. به عنوان مثال تیمی مانند پرسپولیس در طول هر بازی، ممکن است بارها صاحب موقعیت هایی مانند کرنر و ضربات ایستگاهی شود ولی با توجه به بهره گیری غیر علمی و غیر اصولی از این موقعیت ها عملا نتوانسته اند بهره لازم را از این مساله ببرند.
این در شرایطی است که مربیان تیم های مختلف ایران می توانند با الگوبرداری از اقدام جالب باشگاهی مانند آرسنال راهکار بسیار مفیدی را برای کسب شرایط و نتایج بهتر در طول بازی های خود داشته باشند.
