به گزارش پایگاه خبری انرژی ورزشی ، سمیه قدیری ،تیم ملی ایران در دیدار دوستانه اخیرش در حالی برابر روسیه به میدان رفت و در این بازی دوستانه نتیجه را به حریف تدارکاتی اش واگذار کرد که نمایش شاگردان تیم ملی در این بازی چندان خوب و خوشایند نبود.
تیم ملی ایران روبروی حریفی شکست خورد که به خاطر شرایط سیاسی کشورش دو سال از آخرین بازی رسمی این تیم می گذشت ولی در مجموع نمایش فوتبالی بهتر از ایران را در این بازی از خود به نمایش گذاشت.
شاگردان امیر قلعه نویی در شرایطی در این بازی مقابل روس ها شکست خوردند که شاید بتوان گفت نتیجه در بازی های دوستانه کمترین اهمیت را دارد ولی نوع فوتبالی که ایران در این بازی از خود ارائه داد، مساله ای که می تواند زنگ خطر را برای فوتبال ما بیش از گذشته به صدا در آورد.
در این دیدار برخی ناهماهنگی ها و ضعف های ایران بیش از پیش نمود پیدا کرد که مهمترین این نقاط ضعف، ناکارآمدی و به نوعی عدم انسجام تیم در میانه میدان بود و به قول فوتبالی ها کمربند خط میانی تیم ملی در این بازی به اندازه کافی محکم بسته نشده بود. در این دیدار هافبک های ایران به خصوص مردان حاضر در مرکز خط میانی ایران نتوانستند نمابش خوبی را از خود نشان دهند، موضوعی که در دو صحنه ای که دروازه ایران در این دیدار باز شد، بیشتر نمود پیدا کرد.
تیم ملی در حالی در میانه میدان با خلا بزرگی روبرو است که ماه های متمادی است که چهره ای مانند احمد نوراللهی به عنوان یکی از بهترین لژیونرهای ایران پشت درهای بسته تیم ملی قرار گرفته است و چالش بین او و سرمربی تیم ملی همچنان به قوت خود باقی مانده است.
در این دیدار مرکز میدان ایران از حضور یک بازی گردان محروم بود تا روس ها با خیال راحت و آسوده بتوانند تاکتیک ها و برنامه های کادرفنی شان برای این دیدار را به خوبی اجرا کنند و در نهایت با بهره گیری از خلا بزرگ ایران در میانه زمین، در این میدان هر طور که می خواستند، جولان دهند.
جام جهانی برای ایران نقطه عطفی در فوتبال محسوب می شود که عدم حل این مشکلات می تواند بزرگترین تورنمنت فوتبال در جهان، خاطرات تلخی را برای ما ثبت کند!
